ต่อไป »

[..วันนี้ตื่นมาราวหกโมงเช้าครับ..ก็ต้มกาแฟ+กินขนมอยู่ท้ายรถ..และ 06.47 น.ก็ถ่ายใบแรกนี่ด้วยมือถือ..แต่เห็นบรรยากาศเห็นแล้วบอกไม่ต้องใช้กล้องใหญ่ลงไปถ่ายหรอก..คือหมอกมันหงอยเหมือนๆที่ปางอุ๋งนั่นแหละ..]

..วันนี้ตื่นมาราวหกโมงเช้าครับ..ก็ต้มกาแฟ+กินขนมอยู่ท้ายรถ..และ 06.47 น.ก็ถ่ายใบแรกนี่ด้วยมือถือ..
แต่เห็นบรรยากาศเห็นแล้วบอกไม่ต้องใช้กล้องใหญ่ลงไปถ่ายหรอก..คือหมอกมันหงอยเหมือนๆที่ปางอุ๋งนั่นแหละ..

[..ถ่ายด้วยมือถือทั้งหมดครับ..และพยายามหามุมที่ด้านหลังมืดๆ..เพื่อให้ดูว่าหมอกมันหนาหน่อย..แต่ก็ได้เท่านี้แหละ..คือเวลาช่วงเช้าเป็นไฮไลท์ของที่นี่..ที่จะถ่ายเรืออยู่กับม่านหมอกที่ลอยเรื่ยๆผิวน้ำเหมือนลอยอยู่บนสรวงสวรรค์..]

..ถ่ายด้วยมือถือทั้งหมดครับ..และพยายามหามุมที่ด้านหลังมืดๆ..เพื่อให้ดูว่าหมอกมันหนาหน่อย..แต่ก็ได้เท่านี้แหละ..
คือเวลาช่วงเช้าเป็นไฮไลท์ของที่นี่..ที่จะถ่ายเรืออยู่กับม่านหมอกที่ลอยเรื่ยๆผิวน้ำเหมือนลอยอยู่บนสรวงสวรรค์..

[..พยายามก้มถ่ายต่ำใกล้ระดับผิวน้ำเพื่อให้ดูว่าหมอกหนา..แต่ก็ได้เท่านี้..จากนั้นท่าน ผบ.ทบ.ไปซื้อข้าวเหนียว+หมูปิ้งมากินกันที่ศาลาริมน้ำ..แล้วก็เดินกลับรถ..ขับลงมาวนรอบบึงน้ำเพื่ออำลาบ้านรักไทยไว้เพียงเท่านี้ครับ..ส่วนท่าน ผอ.เสริมศักดิ์นั้นไม่ได้ร่ำลากัน..ด้วยว่าตอนผมจากมานั่นราวเจ็ดโมงครึ่ง..ท่าน ผอ.ยังไม่เข้ามาที่โรงพยาบาล..]

..พยายามก้มถ่ายต่ำใกล้ระดับผิวน้ำเพื่อให้ดูว่าหมอกหนา..แต่ก็ได้เท่านี้..
จากนั้นท่าน ผบ.ทบ.ไปซื้อข้าวเหนียว+หมูปิ้งมากินกันที่ศาลาริมน้ำ..แล้วก็เดินกลับรถ..ขับลงมาวนรอบบึงน้ำเพื่ออำลาบ้านรักไทยไว้เพียงเท่านี้ครับ..
ส่วนท่าน ผอ.เสริมศักดิ์นั้นไม่ได้ร่ำลากัน..ด้วยว่าตอนผมจากมานั่นราวเจ็ดโมงครึ่ง..ท่าน ผอ.ยังไม่เข้ามาที่โรงพยาบาล..

[..วิ่งย้อนทางหมายเลข 4001 ออกมาราว 25 กิโลก็ถึงวัดหมอกจำแป๋..ลองแวะเข้าไปดูซะหน่อย..แต่ก็ไม่มีอะไรน่าสนใจ..ถ่ายรูปมาสี่ห้าใบแล้วก็เดินทางต่อครับ..บอกท่าน ผบ.ทบ.ไว้เลย..ว่าวันนี้นั่งรถอย่างเดียวไม่ได้เที่ยวที่ไหน..เพราะเส้นทางคดเคี้ยวเลี้ยววนอยู่บนเขาในถนนหมายเลข 1095 ย้อนทางกลับไปแม่มาลัย..จุดหมายปลายทางคือสถานีเกษตรหลวงดอยอ่างขาง..ซึ่งน้องวิบอกว่าระยะทาง 313 กิโลเมตร..ต้องใช้เวลาวิ่ง 6.30 ชั่วโมง..และตอนนี้มันแปดโมงครึ่งละ..แถมเจอซ่อมถนนบนเขาอยู่หลายจุดเลยวิ่งได้ช้า..พอออกมาถึงแม่มาลัยก็มุ่งไปทางเชียงดาว..แวะเติมน้ำมันและกะจะหามื้อเที่ยงที่ร้านพรเพ็ญขาหมูเสวย..แต่ผมไม่ได้มานาน..หาร้านไม่เจอเพราะปกติจะเล็งธนาคารไทยพานิชย์เป็นหลัก..ด้วยว่าร้านนี้อยู่ฝั่งตรงข้ามธนาคาร..แต่นี่หาธนาคารก็ไม่เจอไม่รู้ย้ายไปไหนแล้ว..สุดท้ายวิ่งมาจนถึงแถวเมืองนะ..ได้อาศัยร้านก๊วยเตี๋ยวข้างทางประทังชีวิตตอนราวบ่ายสอง..จากนั้นวิ่งไปอรุโณทัยไปอ่างขาง..มาถึงเอาราวบ่ายสามครึ่ง....เมื่อมาถึงกะจะไปเซอร์ไพรซ์"อาเหม่ย"สาวขายน้ำขิง+น้ำเต้าหู้ที่รู้จักกันมากว่าสิบปีแล้ว..เห็นลงติ๊กตอกว่าช่วงนี้ขายอยู่ที่ตลาดหน้าทางเข้าสวนเกษตร..ปรากฎว่าหาไม่เจอเพราะวันนี้ไม่ได้มาขาย..ด้วยว่าหยุดพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้จะนั่งรถไปเชียร์ลูกชายที่ไปแข่งยกน้ำหนักงานกีฬานักเรียนที่นครสวรรค์..ที่สุดต้องโทรไปตาม..เพราะท่าน ผบ.ทบ.เอากระเป๋าสะพายมาฝากอาเหม่ยด้วย..อาเหม่ยจึงเดินจากบ้านมาราวห้าร้อยเมตร..และเอาน้ำขิงที่ต้มไว้มาต้อนรับ..คุยกันอยู่ราวครึ่งชั่วโมง..อาเหม่ยบอกว่าพรุ่งนี้ต้องไปที่อำเภอ(เข้าใจว่าคงเป็นไชยปราการ)เพื่อขอ"พาสปอตร์"ในการเดินทางไปนครสวรรค์..ผมเข้าใจว่าน่าจะหมายถึง"ใบอนุญาติเดินทางข้ามเขต"มังครับ..เพราะอาเหม่ยนั้นแม่เป็นอีก้อ+พ่อเป็นไทยใหญ่..เกิดที่อ่างขางนี่เมื่อราวสี่สิบปีที่แล้ว..แต่จนถึงบัดนี้ก็ยังไม่ได้บัตรประชาชนคนไทย..เฮ่อออไปไหนมาไหนลำบากครับ..เพราะไม่มีสถานะคนไทยเต็มร้อยเปอร์เซนต์..หลังจากร่ำลากันแล้วผมก็โดนกลิ่นมันเผา+ข้าวโพดปิ้งเตะจมูก..ซื้อมากินเป็นมื้อเย็นกับน้ำขิงร้อนๆของอาเหม่ยครับ....ขอบคุณที่เยี่ยมชม+ชี้แนะ...และขอบคุณพื้นที่แห่งนี้ครับ..]

..วิ่งย้อนทางหมายเลข 4001 ออกมาราว 25 กิโลก็ถึงวัดหมอกจำแป๋..ลองแวะเข้าไปดูซะหน่อย..แต่ก็ไม่มีอะไรน่าสนใจ..ถ่ายรูปมาสี่ห้าใบแล้วก็เดินทางต่อครับ..
บอกท่าน ผบ.ทบ.ไว้เลย..ว่าวันนี้นั่งรถอย่างเดียวไม่ได้เที่ยวที่ไหน..เพราะเส้นทางคดเคี้ยวเลี้ยววนอยู่บนเขาในถนนหมายเลข 1095 ย้อนทางกลับไปแม่มาลัย..
จุดหมายปลายทางคือสถานีเกษตรหลวงดอยอ่างขาง..ซึ่งน้องวิบอกว่าระยะทาง 313 กิโลเมตร..ต้องใช้เวลาวิ่ง 6.30 ชั่วโมง..และตอนนี้มันแปดโมงครึ่งละ..
แถมเจอซ่อมถนนบนเขาอยู่หลายจุดเลยวิ่งได้ช้า..พอออกมาถึงแม่มาลัยก็มุ่งไปทางเชียงดาว..แวะเติมน้ำมันและกะจะหามื้อเที่ยงที่ร้านพรเพ็ญขาหมูเสวย..
แต่ผมไม่ได้มานาน..หาร้านไม่เจอเพราะปกติจะเล็งธนาคารไทยพานิชย์เป็นหลัก..ด้วยว่าร้านนี้อยู่ฝั่งตรงข้ามธนาคาร..แต่นี่หาธนาคารก็ไม่เจอไม่รู้ย้ายไปไหนแล้ว..
สุดท้ายวิ่งมาจนถึงแถวเมืองนะ..ได้อาศัยร้านก๊วยเตี๋ยวข้างทางประทังชีวิตตอนราวบ่ายสอง..จากนั้นวิ่งไปอรุโณทัยไปอ่างขาง..มาถึงเอาราวบ่ายสามครึ่ง..
..เมื่อมาถึงกะจะไปเซอร์ไพรซ์"อาเหม่ย"สาวขายน้ำขิง+น้ำเต้าหู้ที่รู้จักกันมากว่าสิบปีแล้ว..เห็นลงติ๊กตอกว่าช่วงนี้ขายอยู่ที่ตลาดหน้าทางเข้าสวนเกษตร..
ปรากฎว่าหาไม่เจอเพราะวันนี้ไม่ได้มาขาย..ด้วยว่าหยุดพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้จะนั่งรถไปเชียร์ลูกชายที่ไปแข่งยกน้ำหนักงานกีฬานักเรียนที่นครสวรรค์..
ที่สุดต้องโทรไปตาม..เพราะท่าน ผบ.ทบ.เอากระเป๋าสะพายมาฝากอาเหม่ยด้วย..อาเหม่ยจึงเดินจากบ้านมาราวห้าร้อยเมตร..และเอาน้ำขิงที่ต้มไว้มาต้อนรับ..
คุยกันอยู่ราวครึ่งชั่วโมง..อาเหม่ยบอกว่าพรุ่งนี้ต้องไปที่อำเภอ(เข้าใจว่าคงเป็นไชยปราการ)เพื่อขอ"พาสปอตร์"ในการเดินทางไปนครสวรรค์..
ผมเข้าใจว่าน่าจะหมายถึง"ใบอนุญาติเดินทางข้ามเขต"มังครับ..เพราะอาเหม่ยนั้นแม่เป็นอีก้อ+พ่อเป็นไทยใหญ่..เกิดที่อ่างขางนี่เมื่อราวสี่สิบปีที่แล้ว..แต่จนถึงบัดนี้ก็ยังไม่ได้บัตรประชาชนคนไทย..เฮ่อออ
ไปไหนมาไหนลำบากครับ..เพราะไม่มีสถานะคนไทยเต็มร้อยเปอร์เซนต์..หลังจากร่ำลากันแล้วผมก็โดนกลิ่นมันเผา+ข้าวโพดปิ้งเตะจมูก..ซื้อมากินเป็นมื้อเย็นกับน้ำขิงร้อนๆของอาเหม่ยครับ..
..ขอบคุณที่เยี่ยมชม+ชี้แนะ...และขอบคุณพื้นที่แห่งนี้ครับ..